Ég fór með Ingibjörgu systur á tóleika í Fríkirkjunni í kvöld. Þetta voru nú meiri krútt tóleikarnir, alveg krútt eftir krútt eftir krútt. Svo var ég orðin svo svöng að ég ákvað að fá mér eitthvað ógeðis í tíuellefu. Rölti svo á Lækjartorg, settist skýli og fékk mér að éta þetta líka ógeðis. Að skýlinu kemur svo drukkinn maður í lakkskóm og ljósum buxum, hann stoppar fyrir utan og horfir á mig. Ég hugsa auðvitað það sem ég hugsa alltaf þegar einhver horfir á mig ("ekkitalaviðmig, ekkitalaviðmig, ekkitalaviðmig" ). En jújú hann kemur til mín, hneppir frá leðurjakkanum og heldur honum opnum með því að setja hendur á mjaðmir, horfir svo á mig og segir: "jájá". Svo stendur hann bara þarna svona 20 cm frá mér og horfir á mig borða langlokuógeðið. Mér var farið að finnast þetta frekar óþægilegt og bað þess að strætóinn myndi nú koma. En neinei, þegar ég er í miðjum bita grípur kallinn um klofið á sér og otar því í áttina að mér (og hann var stutt frá mér fyrir). Ég náði loksins að finna e-ð semi ókurteist til að segja og hann hætti en stóð ennþá þarna. Þá stóð ég upp og fór út (þar sem einhverjir strákar stóðu), stuttu seinna kemur hann á eftir mér setur hendur á mjaðmir og segir "jájá". Og í því kemur strætó, en auðvitað ekki minn strætó heldur strætóinn sem allir hinir voru að bíða eftir. Þá þorði ég ekki lengur að vera þarna og náði mér í taxa.

Svo er ég líka með æluna í hálsinum eftir þetta ógeðis.

Fr.,
Halla bjé